REVIEW: An Enchanted Evening

An Enchanted Evening; het sprookje dat Mirusia heet

 

Als het licht in de zaal langzaam dimt en de muziek aanzwelt, opent het doek. Het decor doet aan als een balzaal, met rood fluwelen draperieën en glinsterende kroonluchters. Over de hele breedte van het podium zitten de muzikale en vocale tovenaars en feeën die deze avond met hun instrumenten en stemmen opluisteren. Op de klanken van ‘An Enchanted Evening’ komt de hoofdpersoon in dit sprookje op en geeft alvast een klein voorproefje van hoe de titelsong later in de show zal klinken. Mirusia’s betoverende avond is begonnen.

 

De eerste paar nummers bevinden we ons in en op het water. Als de waternimf Rusalka zingt Mirusia tot de maan om hulp te vragen bij het winnen van het hart van haar prins. ‘Song to the Moon’ is een klassieke aria, die meteen alle registers qua stembereik opentrekt. Het blijft indrukwekkend om de hoge, lange noten de zaal in te horen zweven; loepzuiver en zonder hun warme klank te verliezen.

Mirusia neemt ons in korte verhalen mee in haar persoonlijke leven en vertelt in haar charmante Nederlands over haar hobby’s, zoals het reizen. En zo bevinden we ons even later op de golven in Japan. We ervaren dat het leven is als een boot die soms heerlijk kabbelt en soms de grootste stormen moet doorstaan.

Vanuit Japan zeilen we vervolgens samen met Mirusia en haar Youri op de wateren van Australië en mogen we deel uitmaken van hun ‘Journey’.

 

Tijdens het muzikale intermezzo blijkt de piano-tovenaar, Rob Mennen, ook een magiër op de EWI (Electronic Wind Instrument). In samenspel met de viool-fee, Giedrė Mundinaite-Leenhouwers, wordt ‘Nella Fantasia’ tot een wonderschoon luisterverhaal.

 

En luisteren doen we ook als Mirusia het podium weer betreedt en vertelt over het emotionele jaar dat ze achter de rug heeft. Verdriet als ze vertelt over het afscheid nemen van haar lieve oma, die haar heeft leren zingen. Maar ook vreugde omdat, kort na het overlijden, zij en Youri hun kinderwens in vervulling zien gaan. De cirkel van het leven is rond als Mirusia ontdekt dat ze haar oma voor altijd terug zal zien in de blauwe kijkers van hun dochter Sascha. Er bestaat natuurlijk geen beter lied om een ode te brengen aan haar oma dan het ‘Avé Maria’ van Schubert. In de zaal biggelt menig traan inmiddels over de wangen tijdens de fabelachtige vertolking.

 

De ene na de andere melodie streelt onze oren, een heerlijke afwisseling van bekende, maar ook nieuwe nummers. Dromerig mooi is het slaapliedje ‘I watch you sleeping’ waar de liefde voor haar dochter zo schitterend in door klinkt. Veel te snel kondigt de pauze zich aan, maar niet voordat Mirusia ons op muzikale wijze hoop wil meegeven. Het nummer ‘Sometimes’ gaat op fenomenale wijze over in ‘Somewhere over the Rainbow’ en sluit het eerste gedeelte van het programma.

 

Waren we met de regenboog al tot de hemel gevlogen, met het gospelblok na de pauze komen we helemaal in hogere sferen. Verrassend hoe ook dit genre in het thema van de avond en bij de stem van Mirusia past.

Een van de hoogtepunten van de avond (zeker voor ondergetekende) is ongetwijfeld ‘Concerto pour une voix’. Zonder woorden en met slechts een a-klank bezorgt Mirusia haar publiek kippenvel.

 

Meesterlijk als altijd blijft ‘The Phantom of the Opera’, de favoriete musical van Mirusia waaruit ze vanavond twee nummers zingt. Hierna wendt Mirusia zich nog een keer tot Petermoei in de coulissen om terug te keren op het podium in de meest sprookjesachtige jurk van de avond. De oh’s en ah’s zijn dan ook niet van de lucht als ze weer in de schijnwerper treedt.

 

Wederom wordt het publiek getrakteerd op klassieke en populaire nummers, die door de knappe composities naadloos in elkaar passen. Haar uitvoering van ‘Geef mij nu je angst’ ontlokt niet voor niets een applaus na de eerste woorden.

Voor we het weten is het tijd om afscheid te nemen. Dat doet Mirusia met het toepasselijke ‘Time to say goodbye’, wat het afscheid er zeker niet makkelijker op maakt.

 

Na een staande ovatie verrast Mirusia haar publiek met enkele toegiften. Allereerst zingt ze speciaal voor haar dochter het liedje ‘In My Daughter’s Eyes’, waarna het tijd wordt om de sprookjessfeer te doorbreken en terug te keren naar de werkelijkheid. Het feestelijke ‘Laat de zon in je hart’ zet het publiek letterlijk met twee benen op de grond en zorgt voor een grandioos slot van de avond.

 

En dan is het tijd om de zaal te verlaten….iedereen met zijn eigen sprookje in het hoofd en ‘Happily Ever After’ na deze betoverende avond.

 

 

Miranda Martens

Bureau Delfgou

Oktober 2018

 

 

 

(English Translation:

An Enchanted Evening; the fairy tale called Mirusia

 

When the light in the room slowly dims and the music swells, the curtain opens. The decor looks like a ballroom, with red velvet draperies and shimmering chandeliers. Across the entire width of the stage are the musical and vocal wizards and fairies who are uplifting this evening with their instruments and voices. On the sounds of 'An Enchanted Evening' comes the main character in this fairy tale and gives a small preview of how the title song will sound later in the show. Mirusia's enchanted evening has begun.

 

The first few numbers are in and on the water. As the water nymph, Mirusia/Rusalka sings to the moon to ask for help in winning the heart of her prince. 'Song to the Moon' is a classical operatic aria, which immediately opens up all registers in terms of vocal range. It remains impressive to hear the high, long notes hovering in the hall; flawless, without losing their warm sound.

Mirusia tells us short stories of her personal life and tells in her charming Dutch about her hobbies, such as traveling. And, so, we find ourselves a little later on the waves in Japan. We experience that life is like a boat that sometimes laps and sometimes has to withstand the greatest storms.

From Japan we sail together with Mirusia and her husband Youri on to the waters of Australia and we can be part of their 'Journey'.

 

During the musical intermezzo, the piano wizard, Rob Mennen, also turns out to be a magician on the EWI (Electronic Wind Instrument). In combination with the violin-fairy, Giedrė Mundinaite-Leenhouwers, 'Nella Fantasia' becomes a beautiful listening story.

 

We listen when Mirusia enters the stage again and talks about the emotional year she has been through. Sadness: when she talks about saying goodbye to her sweet grandmother, who has taught her to sing. But also joy: because, shortly after the death, she and Youri fulfill their desire to have children. The circle of life is complete when Mirusia discovers that she will see her grandmother forever in the blue eyes of their daughter Sascha. There is no better song, of course, to pay tribute to her grandmother than Schubert's 'Avé Maria'. Many tears in the hall are now falling over the cheeks of the audience during the fabulous rendition.

 

One after another, each melody caresses our ears, a delightful mix from well-known melodies to new songs. Dreamy is the lullaby "I watch you sleeping" which sounds so wonderful, expressing the love for her daughter. The interval announces itself too quickly, but not before Mirusia wants to give us hope in a musical way. The song 'Somewhere' changes phenomenally in 'Somewhere over the Rainbow' and closes the first part of the program.

 

We had already flown to heaven with the rainbow, but with the gospel block after the break we find ourselves in higher hemispheres. Surprising it is how this genre fits in with the theme of the evening and with the voice of Mirusia.

One of the highlights of the evening (especially for myself) is undoubtedly 'Concerto pour une voix'. Mirusia gives her audience goosebumps without words and only on a vocalise.

 

Masterfully as ever remains 'The Phantom of the Opera', the favorite musical of Mirusia from which she sings two songs tonight. Hereafter, Mirusia turns to   the wings, only to return to the stage in the most fairytale dress of the evening. The oh's and ah's are heard throughout the audience.

 

Once again, the audience is treated to classical and popular songs, which fit seamlessly into each other thanks to the beautiful compositions and arangements. Her performance of 'Geef mij je angst' elicits an applause after only the first words are sung.

Before we know it, it's time to say goodbye. Mirusia does this with the appropriate 'Time to say goodbye', which certainly does not make it easier to say goodbye.

 

After a standing ovation Mirusia surprises her audience with a few encores. First of all, she sings the song 'In My Daughter's Eyes' especially for her daughter, after which it is time to break through the fairytale atmosphere and return to reality. The festive "Laat de zon in je hart" or 'Let the sun in your heart' literally puts the audience on the ground with two legs and makes for a grand closing of the evening.

 

And then it's time to leave the room ... everyone with their own fairy tale in their heads and 'Happily Ever After' after this enchanting evening.)