REVIEW: Friesian Proms 2019

Large bc823a89

Friesian Proms 2019

 

Half januari vond in Leeuwarden het jaarlijkse evenement Faderpaard 2019 plaats. Naast de traditionele hengstenkeuring bevat het programma de Friesian Proms, waarbij het Friese paard en muziek elkaar ontmoeten tijdens een avondvullende show. De ruimte in de Expo van Leeuwarden bestaat voornamelijk uit een grote rechthoekige piste waarin de paarden hun kunsten vertonen. Aan de kopse kant bevindt zich een groot podium met daarop het orkest en koor. Dit jaar is Mirusia een van de artiesten die de avond extra cachet geeft.

 

Tijdens het eerste optreden van Mirusia zijn alle blikken gericht op het podium voor het wonderschone ‘Don’t cry for me Argentina’. Dit optreden worden ondersteund door een lasershow en vuurwerk. Tijdens het nummer ‘I could have danced all night’ is Mirusia niet de enige die graag wil dansen. De piste vult zich met danseressen die samen met hun stokpaardjes een leuke choreografie laten zien. Halverwege het lied voegen zich daar nog mini-paardjes met hun jeugdige amazones bij en blijkt dat iedereen tot diep in de nacht zou kunnen dansen op de klanken van fair lady Mirusia.

 

 Net voor de pauze betreedt Mirusia samen met de Nederlandse tenor Florian Poepjes de zandbak. Het champagneglas geeft al een beetje weg wat het volgende nummer is waarvan we mogen genieten. Het ‘Libiamo ne' lieti calici’ (drinklied) uit de opera La Traviata maakt niet alleen indruk op de aanwezigen, maar is een buitengewoon passend slot voor de korte onderbreking van het programma.

 

Het volgende nummer dat Mirusia ten gehore brengt is ‘Colours of the wind’ uit de Disneyfilm Pocahontas. De piste wordt ingenomen door de Franse Selyne Gonzalez die samen met haar paard danst op de vertolking van Mirusia. De lichten kleuren de zaal in een regenboog en het geheel vormt een lust voor het oog. Het samenspel tussen de amazone en haar paard is oogstrelend mooi en de combinatie met de altijd loepzuivere stem van Mirusia zorgt er zelfs voor dat deze niet-paardenliefhebber diep onder de indruk is van de unieke combinatie in dit optreden.

 

De laatste noten die Mirusia deze avond zingt zijn die van het ‘Concerto pour une voix’. De klanken van het eenvoudig klinkende, maar moeilijk te zingen nummer waaieren uit over publiek en over de paarden die historische werktuigen rondtrekken door de zaal. De paarden verlaten net voor het einde van het nummer de bak, waardoor alle aandacht in de apotheose van de song -terecht- uitgaat naar de zangeres op het podium. Een bewonderend applaus valt haar ten deel en is een waardige afsluiting van haar bijdrage aan deze bijzondere en verrassende avond.

 

Op de website van Omroep Friesland is hier een kleine impressie van de hele avond terug te vinden.

 

Miranda Martens

Bureau Delfgou

Januari 2019

 

 

 

 

(During the first performance of Mirusia, all eyes are focused on the stage for the wonderful 'Don't cry for me Argentina'. This performance is supported by a laser show and fireworks. Mirusia is not the only one who wants to dance during the song 'I could have danced all night'. The song is accompanied by dancers who, together with their hobby horses, give a comedic and fun choreography. Halfway through the song, mini-horses with their youthful riders join in and it turns out that everyone is able to dance to the sounds of fair lady Mirusia until late into the night.

 

Just before the break Mirusia enters the "sand stage" together with the Dutch tenor Florian Poepjes. The champagne glass gives away a little of what the next song is that we will enjoy. The 'Libiamo ne' lieti calici' (drinking song) from the opera La Traviata not only impresses those present, but is an exceptionally fitting conclusion to the short interruption of the program for the interval.

 

The next song that Mirusia performs is 'Colors of the wind' from the Disney film Pocahontas. The track is accompanied by the French Selyne Gonzalez who, together with her horse, dances to the interpretation of Mirusia. The colors of the rainbow light up the room and the whole is a treat for the eye. The interplay between the rider and her horse is beautiful and the combination with the always clear voice of Mirusia ensures that this non-horse lover is deeply impressed by the unique combination in this performance.

 

The last notes that Mirusia sings this evening are those of the 'Concerto pour une voix'. The sounds of the simple-sounding, but hard-to-sing, song fizzle out over the audience and over the horses that move historic tools and farming equiptment around the room. The horses leave the box just before the end of the song, so that all attention in the apotheosis of the song goes right to the singer on stage. An admiring applause comes to her and is a worthy conclusion of her contribution to this special and surprising evening.

 

Miranda Martens

Bureau Delfgou

January 2019)